|
++ i aM wAs aM i ++
เมื่อวันก่อนได้มีโอกาสรำลึกถึงความหลัง
เป็นความหลังที่ย้อนไปไกลสิบกว่าปี
เมื่อเราเปนเด็กแค่ทำหน้าที่เพียงไม่กี่อย่าง
ตั้งใจเรียน เป็นเด็กดีของพ่อแม่ เชื่อฟังครูอาจารย์
ตื่นเช้า มีแม่คอยเตรียมอาหารให้ นั่งรถไปโรงเรียน
เม้าท์กับเพื่อนๆที่โรงอาหาร
สุมหัวรวมกลุ่มลอกการบ้าน
แอบนั่งบ่นอาจารย์อยู่หลังห้อง
ทำผิดกฎของโรงเรียน
คอยหลบคนที่แอบชอบเรา
พยายามส่งสายตาหั้ยคนที่เราแอบปลื้ม
^-^
ทำมัยชีวิตมันน่าอิจฉาขนาดนี้น๊ะ
มีเรื่องสนุกหั้ยทำทั้งวัน ม่มีเบื่อ
แค่ได้แอบกินขนมในห้องเรียนก้อสุขสุดสุดแล้ว
ความสุขหาง่าย
แบบม่ต้องหา
แล้วทำมัยช่วงเวลาที่มีความสุขเหล่านั้น
มันช่างผ่านไปเร็ว
วันนี้โตขึ้น
แต่พื้นที่ของความสุขกับน้อยลง
เราไม่รุว่าความสุขเหล่านั้น จะหาได้จากไหนอีก
ความรับผิดชอบมากมาย ล้อมรอบตัว
ภาระ หน้าที่ การงาน ผู้คนรอบข้าง
แทบไม่มีเวลาเป็นของตัวเอง
แม้เราจะพยามยามมองหา
ดิ้นรน ไขว่คว้า
ก้อแทบไม่เหนพื้นที่แห่งความสุข
โลกเปลี่ยน
หรือ
เราเองที่แปลกไป
ต่อให้โลกเปลี่ยนแปลงไปสักแค่ไหน
ฉัน
ก้อจะไม่มีวันเปลี่ยน
" ขอพื้นที่เล็กๆ "
Posted on Tue 19 Aug 2008 17:41 |
|
